Hypotheekrente, rente hypotheek, bkr hypotheek

Het Euribortarief (Euro Interbank Offered Rate) is het gemiddelde rentetarief (met uitzondering van de hoogste en laagste waardes) waartegen 57 banken uit het eurogebied bereid zijn elkaar leningen in euro's te verstrekken. Iedere werkdag wordt om 11:00 CET (Central European Time) de Euribor rente vastgesteld en doorgegeven aan deelnemende partijen en aan de pers. De hoogte van de Euribortarieven is afhankelijk van economische omstandigheden zoals de groei van de economie en de hoogte van de inflatie.

De Euribortarieven worden in de financiële wereld ook gebruikt voor het vaststellen van rentes voor verschillende afgeleide producten, zoals derivaten, spaarrekeningen en hypotheken. De tarieven zijn vanaf de start van de derde fase van de EMU (1 januari 1999) beschikbaar op zowel dag-, maand-, kwartaal- als jaarbasis. De voorloper van Euribor was voor Nederland de Aibor (Amsterdam Interbank Offered Rate). Het Aibortarief was de gemiddelde rente waartegen tien banken bereid waren elkaar leningen in guldens te verstrekken. Met de komst van het Euribortarief op 1 januari 1999 is het Aibortarief vervallen.

Hypotheekrente en Euribor
De rente die u betaalt voor een hypotheek bestaat uit een basisrente en een opslag. Onder de basisrente wordt verstaan de vergoeding, die de geldverstrekker zelf betaalt voor geld. De basisrente wordt bij een korte rentevastperiode vaak gebaseerd op de geldmarktrente. Als maatstaf voor de geldmarktrente wordt vaak het Euribortarief genomen. Bij een langere rentevastperiode wordt gekeken naar de kapitaalmarktrente. Als maatstaf voor de kapitaalmarktrente wordt vaak naar de rente op staatsleningen gekeken. De hoogte van de opslag op deze basisrente is bij hypotheken voor een groot deel afhankelijk van het debiteurenrisico (het risico dat de schuldenaar niet in staat zal zijn aan zijn financiële verplichtingen aan de geldverstrekker te voldoen). Ook wordt er in het aangeboden tarief rekening gehouden met kosten en een vergoeding voor het gedurende de uitleenperiode niet kunnen beschikken over het geld.